« هنوزم میشه تسلیم شب و اسیر کابوس نشد | صفحه اول | پيشنهاد کمک »

یکشنبه 7 دی 1382

کمک در تحريم

ديشب در اخبار تلويزيون شنيدم که آمريکايي ها گفته اند تحريم شامل زلزله زدگان هم مي شود. حالا اينجا نوشته است که تيم پزشکان آمريکايي به همراه يک کمک ششتصد هزار دلاري به همراه چندين فروند هواپيما براي کمک به زلزله زدگان اين کشور را ترک کرده است. اين در پاسخ به آن دوستي که گفته بود شما هميشه دوست داريد به هر طريقي که شده از کسي يا چيزي شکايت کنيد. دوست عزيز اين ما نيستيم که دنبال نقطه ضعف مي گرديم اين مشکل سيستم شماست که متوجه نيست دروغ هايش با تکنولوژي اطلاعات به سادگي و در عرض چند دقيقه برملا مي شود اما همچنان فکر مي کند مخاطب او کسي است که به جز او به هيچ جاي ديگري دسترسي خبر و اطلاعات ندارد.
در مورد ارگ بم و مقايسه آن با مردم بم که ظاهرا براي آقاي سامان و علي نجفي ( بچه محل ما که هم اکنون در نجف آباد مشغول مشق کامپيوتر است) بگويم که کش دادن اين مساله و منحرف کردن آن درست نيست. من گفته آم که خرابي ارگ بم کمتر از مرگ ساکنان بم نيست. به اين دليل که ارگ بم يک ساختمان ساده و يک مشت گل و لاي نيست يک بخشي از تاريخ دو هزار ساله ماست، اگر شما علاقه اي به تاريخ دو هزار ساله خود نداريد به من ارتباطي ندارد اما سخن من حاوي تاسفي بر کشته شدن مردم بم نيز بود.

بعد از تحرير: ممنون از انتقادهاي صريح سامان و علي از يادداشت من ، من موقعي که وبلاگ نويسي را شروع کردم فکر مي کردم فضاي راحتي براي نوشتن بي خيالانه است اما خوبي رسانه اي مثل وبلاگ همين است که مثل رسانه هاي ديگر کسي مثل من که مثلا تريبوني دارد نمي تواند بدون مراقبت به طور يک طرفه هر چه دلش مي خواهد بگويد چون بلافاصله با نقد و قضاوت روبه رو مي شود.

نوشته شده توسط: شهرام در December 28, 2003 08:49 AM | متفرقه

Trackback Pings

براي ارسال دنبالک از لينک زير استفاده نماييد
http://itiran.net/cgi-bin/mt/itiran-tb.cgi/318

:نظرها

آمريکا هنوز هم اجازه ارسال کمک هاي نقدي ايرانيان مقيم آمريکا را نميدهد. ايرانياني با بيش از 350 ميلياد دلار دارايي. البته ممنون مي شوم اگر برايم توضيح دهيد که آمدن خبرنگاران آمريکايي به همراه به اصطلاح کمک هاي ارسالي به چه معناست و در اين وانفسا نظرسنجي آنها درباره رابطه ايران و آمريکا چه صيغه اي است!؟

نوشته توسط: بهروز at December 31, 2003 01:20 PM

آمريکا هنوز هم اجازه ارسال کمک هاي نقدي ايرانيان مقيم آمريکا را نميدهد. ايرانياني با بيش از 350 ميلياد دلار دارايي. البته ممنون مي شوم اگر برايم توضيح دهيد که آمدن خبرنگاران آمريکايي به همراه به اصطلاح کمک هاي ارسالي به چه معناست و در اين وانفسا نظرسنجي آنها درباره رابطه ايران و آمريکا چه صيغه اي است!؟

نوشته توسط: بهروز at December 31, 2003 01:20 PM

شهرام جان! هدف کش دادن يا مچگيری از يکديگر در اين شرايط و هيچ وقت ديگر نيست. ما اينجا داريم مثلا با هم حرف می زنيم. اگر قرار نيست حرفی زده شود شما هم می توانيد امکان کامنت گذاشتن را برداريد. کسی هم نخواسته موضوع را منحرف کند. اصولا انحراف اين قضيه به درد چه کسی می خورد. شما هم لطفا مثل حکومتی ها به مخالفين فکری يا منتقدين خود انگ و برچسب نزنيد. انتظار من از شما چيز ديگری بود. اصل قضيه برمی گردد به اينکه برای من جالب بود که اولين واکنش نوشتاری شما در مورد اين زلزله همانطور که آقای نجفی گفتند جمله "واقعا خبر تخريب کل ارگ بم حيرت انگيز است!" بود. من حدس می زنم شايد تا آن لحظه خبر عمق فاجعه هنوز منتشر نشده بوده. بهرحال بديهی است هرکسی حق دارد و آزاد است که به هر رويدادی از يک منظر خاصی نگاه کند و نمی توان کسی را بدليل داشتن چنين نگاهی محکوم کرد. قصد من هم خدای ناکرده بازجويی يا محاکمه نبوده است. شما نظرتان را گفتيد، من هم نظرم را گفتم، همين! من از خوانندگان روزانه مطالب شما هستم و پختگی قلم شما و نگاه تيزبين تان است که من را به اين وبلاگ می کشاند اما در مورد اين موضوع خاص چنين چيزی را حداقل من لمس نکردم. قرار هم نيست که مثلا يکديگر را به معذرت خواهی و اين جور چيزا مجبور کنيم. اصلا صحبت اين چيزا نيست. موفق باشيد و بازهم بنويسيد.

نوشته توسط: سامان at December 28, 2003 07:42 PM

آقاي نجفي من حق را به آقاي شريف مي دهم در حقيقت فکر ميکنم شما اصرار زيادي داريد تا کشته شدگان بم را که براي همه ما محترم هستند را در حلق ما فرو کنيد در حالي که همه ما به آنها احترام مي گذاريم اينکار شما درست مثل کار حکومت در مواجه با جنگ عراق بود. يعني شما مي گوييد اگر کسي از ارگ بم حرف بزند گناه کرده است چون 20 هزار نفر در آن کشته شده اند؟

نوشته توسط: hedayat at December 28, 2003 07:34 PM

" واقعا خبر تخريب کل ارگ بم حيرت انگيز است " . اين اولين جمله ايست که در واکنش به مرگ هزاران هزار هموطن ايراني از سوي شهرام شريف ! صادر شد. بياييم بدقت به مسئوليتهايمان بنگريم. ببينيم و بينديشيم مردم از صاحبان فکر و قلم چه مي خواهند و توقعشان چيست. بله ارگ با آن عظمت وراي دو هزار ساله اش فروريخت و به تلي از خاک بدل شد وليکن يک تکه از خشتش را با جان چند نفر معامله مي کنيد؟ ارگ بدون مردم بم چه اندازه ارزش دارد؟ آيا وقتي مي بيني که مادري زخمي و نالان بر روي تخت بيمارستان رو به دوربين نموده و زجه بر ميآورد :" کودکم که بعد از مدتها نازايي به دنيا آمد در بغلم خفه شد "مي توان به ارگ فکر کرد. شريف عزيز متاسفانه اقدامت تکرار اشتباه بهنود بود. بهنودي که تا قبل از اين فاجعه شايد با القابي مانند استاد مورد خطاب قرار ميگرفت بعد از اولين ياداشتش در مورد زلزله براي خود ناسزا و بي احترامي را به جان خريد که البته تا حدودي محق آن است . اميوارم از صحبتهايم ناراحت نشده باشي که انتقادها سازنده رفتار ماست. ضمنا شريف جان ! من همينک در تهرانم و در اينجا سر مشقم را گرفته ام و و تکليفم را انجام مي دهم که به همين هم خوشم .... . به اميد ديدار.

نوشته توسط: علي نجفي at December 28, 2003 01:31 PM

نوشتن يک نظر




اطلاعات من را حفظ کن



 

Warning: include(/home/itiran/www/links/persianads.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/000319.php on line 253

Warning: include(): Failed opening '/home/itiran/www/links/persianads.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/000319.php on line 253