« دايركتوري باز به همراه تصوير سايتها | صفحه اول | سال حركت به سمت لينوكس »

شنبه 13 دی 1382

آموختن درس و نه فقط احساسات

امروز داشتم تو لاين يک براي خودم رانندگي مي کردم که يک ماشين آمد پشت ما و هي چراغ زد هي چراغ زد. من هم حرصم گرفت و نرفتم کنار.تا چند کيلومتر هي آمد و بالاخره از يک فرصت استفاده کرد و جلو زد پيچيد جلوي من و مجبور شدم ترمز کنم. عصباني شدم و من هم هي چراغ زدم هي چراغ زدم. دنبالش به سرعت رفتم در حالي که تعقيب و گريز ما کلي ادامه داشت و اتوبان و ...
چند دقيقه بعد داشتم به اين فکر مي کردم که ما مردم چقدر احساساتي هستيم و چقدر رفتارهاي منطقي و زود گذر از خودمان نشان مي دهيم با وجود اين که ميدانيم واقعا کارمان به درد چند دقيقه بعد هم نمي خورد.
حالا حکايـت همه ماست که انگار بايد بر سر فاجعه اي چون زلزله بم يک هفته تمام توي سرمان بکوبيم و غم و غصه بخوريم وبعد آن را و دلايل آ ن فاجعه را فراموش کنيم تا فاجعه بعد.
9 سال قبل در چنين روزهايي يک زلزله 7.2 دهم ريشتري شهر کوبه ژاپن را در هم کوبيد . شش هزار نفر کشته و 35 هزار مجروج و 180 هزار خانه ويران و 300 هزار نفر بي خانمان شدند. ژاپني ها از اين فاجعه خيلي ناراحت شدند ولي ناراحتي آنها فقط يک ناراحتي احساسي نبود. آنها براي سال هاست با تحليل زلزله کوبه و ديگر زلزله هاي کشور خود و ديگر کشورها ساختمان هاي مقاوم دربرابر زلزله مي سازند. گروههاي امداد حرفه اي تربيت مي کنند و با وجود همه اينها خود را براي فاجعه احتمالي هم آماده مي کنند. گروه ژاپني جايکا که سالهاست روي زلزله تهران تحقيقات انجام مي دهد يک بار آمار تلفات احتمالي زلزله تهران را اعلام کرد که وقتي داشتند سناريوي زلزله تهران را دريک سمنار ارايه مي دادند تمام حاضران هفت درجه به مقياس ريشتر لرزيدند( از بس که اين ژاپني ها خوب پرزنت کردند)
مي توان از بم يک درس تاريخي گرفت و زلزله بم را براي سالها در دانشگاه ها تدريس کرد. اين بهتر از اين است که صبح تاشب ناله و مويه و گريه کنيم و بخواهيم با قلقلک احساسات زندگي کنيم. البته بعضي ها و بعضي چيزها واقعا حرص آدم را در مي آورند که مجبور مي شوي مثل امشب من ديوانه وار رانندگي کني.

نوشته شده توسط: شهرام در January 3, 2004 09:45 AM | متفرقه

Trackback Pings

براي ارسال دنبالک از لينک زير استفاده نماييد
http://itiran.net/cgi-bin/mt/itiran-tb.cgi/329

:نظرها

اگه آدم بخواد بابت اين چيزا ديوونه وار رانندگی کنه، اون وقت ديگه يک نفر هم توی خيابونا سالم نمی مونه ...

باز هم چندين هزار اميد بنی آدم به باد رفت ...

نوشته توسط: حميد at January 3, 2004 10:19 AM

نوشتن يک نظر




اطلاعات من را حفظ کن



 

Warning: include(/home/itiran/www/links/persianads.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/000330.php on line 240

Warning: include(): Failed opening '/home/itiran/www/links/persianads.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/000330.php on line 240