نمی دانم در مورد چی صحبا می کنید .اما از این جوان جاهلی که اسمش را آورده اید - نیما اکبرپور - توقع نداشته باشید . مگر خودتان هم مثل او دزد باشید. ایم مردک بی خانواده و بی هویت مقاله دزد و گمراه است . یک نمونه تمام عیار از روزنامه نگار های جوان امروزی . ( البته به استثنای کسانی که زحمت می کشند)
یک آدم بدبخت که مقاله ما را دزدید و با پررویی تمام در چلچراغ و به نام خودش چاپ کرد . یعنی هزار نکته ساده انسانی را رعایت نکرد . من به این می گویم آدم زیر بته ای . نمی دانم چه بگویم. ببنید:
http://www.kolahstudio.com/copryrightattack.htm

شیرازی دوستت داریم . زنده باد بلگفا ، زنده با شیرازی. راستی دوست عزیز ویرگول تو بلاگفا چه جوری ساخته میشه؟

اوّلین بار بود که بعد از خوندن بخشی از مطلب نوشته شده موندم که مطلب کار شیرازی هست یا شریف!
انشالله بحث های تخصّصی ادامه پیدا می کنه و ره کارهای عملی به دست میاد و هرچه زودتر وارد مراحل اجرائی می شویم...

ای بابا این هفته نامه نیما رسولزاده هم که کارش شده سوژه قاپی .ترو خدا یکی این هفته نامه نیما رسولزاده( ببخشید عصر ارتباط) رو توی چند هفته قبل بگیره ببینه تا بهش ثابت شه این جماعت با چسبوندن خودشون به موضوعات کلان کشور تا هر چیزی به دنبال مطرح کردن خودشون و جلب توجه باشن که البته در این مورد اخیر هم خوب تونستن صدای بچه هارو در بیارن.راستی دقت کردین هفته نامه نیما رسولزاده بابت هر سوژه ای ابتدا با جملات چند کارشناس ور میرن و بعد ظرف سه سوت یه پیشنهاد بکر مطرح میکنن!!! من نمی دونم اگه پیشنهادات بزرگ هفته نامه نیما رسولزاده تا حالا مطرح نشده بود کشور چه وضعی داشت!
نیما جان اگر شما خیلی به فکر این بچه ها هستی و خودت منجی اونا فرض میکنی بهتر بود لااقل اول یه خبری چیزی میگرفتی و صدای اونا رو به مخاطبینتون میرسوندین نه اینکه همین طوری و بدون هیچ اطلاعی فقط صفحه سیاه کنی

ای بابا

لحن شفاف و شجاعانه نيما، شکي نمي گذارد که نيت صاف و درستي دارد . . . همين جو گفتگو شايد با کمي اغماض از سوي همه، باعث شود تا از حاشيه ها خلاص شويم و به اصل بپردازيم . . . بهتره از تعبير و تفسير حرکتهاي گذشته ، امدن و نيامدن و وزودرفتن و تبليغ براي سايت خود کردن و غيره و بگذريم . . .
آگهي براي سايت هاي فارسي را چه کنيم؟

خوشبختانه من مطلب نيما رو نخوندم. البته برام جالب بوده که نيا چرا اونجا نبوده. از طرف ديگه چطور بين همه جملات من، جمله بی‌ربط فيلتر شدن وبلاگمون رو انتخاب کرده! به هر حال زمان نشست طوری بوده که عليرغم ميلم مجبور به ترک زودهنگام جلسه شدم. به هر حال اگه آدم ساعت 6 امتحان ميان‌ترم زبان داشته باشه و ساعت يک ربع به 6 از فرهنگسرای که تو خيابون جمهوری هست راه بيفته تا برسه چهار راه پارک‌وی، نمی‌تونه بيش‌تر بمونه توی جلسه. من به سهم خودم سعی کردم بيام و البته فکر می‌کردم بيش‌تر قراره شنونده باشم!

نیما جان.
احتمالا میدانی که من زبان تندی داری و صریحا از دیگران انتقاد میکنم و یا حتی گاهی هم زیاده روی .
خوشحالم که برایم ارزش قائل شدی و نظرت را نوشتی.
اما دوست من برای بسیاری از کسانی که آنجا آمده بودند حتی برخی سخنرانان دعوت نامه ارسال نشده بود و همه و همه از اخبار سایت ITIRAN و روزنامه همشهری و چند سایت خبری دیگر از این قضیه مطلع شده بودند و فکر میکنم شما به عنوان یک خبرنگار بایستی بیشتر در جریان اینگونه اخبار باشید.اگر از حرفهایت انتقاد کرده برای این بود که شما فقط آن اعتراض را نقد کردید در حالیکه آنچه که گفتنید مربوط به عدم کار جدی بر تبلیغات اینترتی در جلسه گفته شد و در حقیقت اگر شما در جلسه بودید حتما به گونه ای دیگر می نوشتید.بد نبود اگر در صحبتهایتان اشاره به صحبتهای انجام در جلسه داشتید و یا حداقل در آن شماره هفته نامه یک گزارش مختصر در اینباره می نوشتید.

به نظر ميرسه كه يك بار هم كه كاري به صورت خودجوش قرار بود انجام بشه به دليل توجيه نبودن افراد حاضر در ميزگرد تبديل به حاشيه شده.آقاي شريف من تصور مي كنم كه شما بايد قبلا دوستاني را كه قرار بوده در اين مورد بحث كنند كاملا توجيه مي كرديد تا هم از جلسه به عنوان تريبون شخصي استفاده نشه و هم اين كه بحث جهت دار و هدفمند بشه.

اما راجع به مهدی رودکی عزیز و سایت اش...
راستش حالا که فکر می کنم می بینم اشتباه بزرگی کرده ام در نیاوردن اسم سایت اش.
اما راستش تصمیم ام, در واقع احساس شرمندگی ادامه داری بود که از قبل در مورد اتفاق بدی که برای یکی از مطالب اش در هفته نامه افتاده بود و او را دلخور کرده بود داشتم.
یکی از مطالب سایت او را یکی از همکارانم نقل کرده بود و طوری منبع زده بود که او کاملا محق عصبانی شده بود.
می دانستم حق دارد اما نه دخالتی در آن مشکل داشتم نه اختیاری برای حل مشکل...اما احساس گناه ادامه داشت و داشت تا اینکه نمی دانم چرا موقع نوشتن این یادداشت فکر کردم اینطوری توضیح دادن در مورد سایت مهدی ( یک سایت معتبر و تخصصی فارسی و مدیر خوشنام اش) شاید ادای دینی به مهدی باشد و زجماتش.
حالا اینکه اسم سایتش حذف شده اشتباه من بوده, می پذیرم و بابت اش عذر می خواهم اما خواهش می کنم تئوری توطئه علم نکنید...
از همین جا از همه تان دعوت می کنم اگر می توانم کار کوچکی در لانسه کردن کارتان و معرفی اش در هفته نامه عصر ارتباط انجام دهم, بی خبرم نگذارید و با من تماس بگیرید...فقط شرایط من را هم درک کنید و انتظار نداشته باشید برای سایت تان تبلیغ کنم که کم فحش و فضاحت بابت آگهی بگیری به من و دوستانم نمی دهند!

این که شد دادگاه تفتیش عقاید!
از همین وجه اینترنت خوشم می آید...دست همه تان را برای همکاری می فشارم و تکرار می کنم اگر برای اینترنت ایرانی و تولید محتوای فارسی - علی الخصوص تبلیغات اینترنتی - کاری از دستم بر می آمد, روی من هم حساب کنید و بدانید بی مضایقه آنچه در توان دارم انجام خواهم داد

با مهر و احترام
نیما رسول زاده

سلام دوستان خوبم,
اول از علیرضای عزیز تشکر می کنم که چنین موشکافانه به نوشته ام در عصرارتباط پرداخته است.
فقط بگذارید چند نکته را روشن کنم و بعد خلاص؛
اول اینکه با اینکه خیلی دلم می خواست در جلسه حضور پیدا کنم متاسفانه از سوی شهرام و باقی دوستانم به جلسه دعوت نشدم و طبیعتا در آن حضور نداشتم, متاسفانه تا آخرین لحظات آماده سازی صفحات هان هم هیچ خبری از جلسه غیر از گزارش کاملا مختصر روابط عمومی فرهنگسرای آی تی منتشر نشده بود. من کجا از حواشی و جنجال نوشتم؟ غیر از این بود که حرفهایی را که اگر افتخار می دادید و من را هم در جمعتان می پذیرفتید می گفتم را آنجا نوشتم؟
این بد است از ستونی که مطمئنم چند مدیر, مسئول, در وزارت بازرگانی و ارشاد آن را می خوانند برای ادامه دادن بحث تاثیر گزار تبلیغات اینترنتی استفاده کردم؟
چند هفته قبل را یادتان نیست که علیرغم فشاری که از سوی یک ارگان مرتبط, با چند گزارش و یادداشت یادآوری کردم که تدوین آیین نامه تبلیغات اینترنتی در شرایطی که دولت هیچ نیازی به فرهنگ سازی در این عرصه نمی بیند نواختن شیپور از سرگشادش است؟
رضا هاشمی حی و حاضر می تواند از گزارشی که در آن اظهار نظر کرده برایتان بگوید.

بعد هم اینکه نمی دانم چطور از یادداشت من برداشت کرده اید که در پی محکوم کردن بچه هایی بودم که برای سایت شان تبلیغ می خواهند, بابا جان من فقط گفتم کاری نشده...اگر هم شده کم شده, باور کنید نشده, همین که از این میزگرد به عنوان یکی از اولین گام ها نام می بریم یعنی اینکه جدی رویش کار نکرده ایم.
سر و کله زدن با چند کانون تبلیغاتی, مشارکت در طرح مطالعاتی یکی دو گروه جذب آگهی آنلاین و خیلی کارهای دیگر به من می گفت ما حتی بعضی اوقات می ترسیم هیت هایمان را بریزیم روی هم و با تعداد بازدید کننده های دهان پرکن, آگهی دهندگان بالقوه مان را شوکه کنیم...
بعد هم مساله من دقیقا همین چیزی است که آقا یا خانم یک نفر مطرح کرده اند, همینطور پرویز زاهد عزیز!
آقای زاهد از مقاله شما با عنوان چه کسی آگهی مرا... به شدت لذت بردم, برایم عجیب است آنهمه منطق و استدلال قوی نویسنده آن مقاله چرا وقتی به من روزنامه نگار می رسد تبدیل می شود به از اینترنت خوردن و در بانک تجارت تخم گذاشتن...واقعا عصر ارتباط در خبرهایش چکار کرده به نظر شما در بانک تجارت تخم گذاشته؟

هر چه از جلسه هفته گذشته فاصله مي گيريم، موضع گيري ها دقيق تر و منطقي تر ميشه. يعني گفته ها بارها پروسس و تحليل مي شوند. رودکي عزيز هم در مقاله آخرش (ديوار و . . .) دقيقا اين رويکرد را دارديعني از عملکردها نااميد است ولي به آينده اميدوار است و اين اميد نمي توانداساسي داشته باشد مگر اينکه براي به بار نشستن آن تلاش کنيم. اگر حرف ناصحيح يا عملکرد نادرستي داشتيم از اقرار به نادرستي آن نترسيم . . تا بتوانيم عملکردمان را اصلاح کنيم. بقيه اش رو ميرم تو دفتر مشق خودم بنويسم . . .
مطبوعاتي از قبيل عصرارتباط از سفره اينترنت مي خورند ولي جاي ديگه (بانک تجارت) تخم ميکنند . . .

ممنون از کمپليمان!
راستش به نظرم چنين جلسه هایی اگر می خواهد موفق باشد باید از یک جمع دوستانه اما متخصص شروع شود که همه همدیگر را بشناسند و میکروفونی هم در میان نباشد (برای جلوگيری از جوزدگی)- بحث که شکل گرفت، صورت مشکل که تعریف شد، آن وقت می شود عمومی ترش کرد.

البته عصر ارتباط گویا کلا با ذکر آدرس سایتهای اینترنتی مشکل دارد. چه بسیار پورتالها و سایتهای که به اصطلاح به نظر آنها مهم بوده اند، معرفی می شوند اما دریغ از ذکر یک آدرس.

اما حقیقتا این سوال باقی است که آنها هیچ خبری از خود نشست مذکور ذکر نکرده اند اما به حواشی آن و به عبارت دیگر جنجالهای دور بر آن پرداخته اند. اگر نویسنده عصر ارتباط از دل اینترنت (به قول خودش ) در نیامده بود چه می شد؟