« نظرسنجی از جنس انتخاباتی | صفحه اول | دلتنگي هاي يک چهارشنبه متفاوت »

سه شنبه 24 خرداد 1384

انتخابات و چند نکته

اول اینکه احتمالا دریافته اید که آقای هاشمی هر وقت در برابر سوال خبرنگاران آمریکایی و شاید اروپایی در رابطه با حقوق بشر و دمکراسی در ایران قرار می گیرند. جواب آنها را با سوالی در رابطه وضعیت دمکراسی و آمریکا میدهند و یا اینکه مقایسه نه چندان مقبول بین آمریکا و ایران انجام میدهند.شاید این را بتوان به قدرت پاسخگویی و یا زرنگی ایشان گذاشت. اما تکرار اینگونه پاسخها نشان از این دارد که ایشان نمی خواهند درباره وضعیت دمکراسی در ایران پاسخی صریح بدهند.درباره رد صلاحیتها، درباره وضعیت روزنامه نگاران و مطبوعات و درباره خیلی چیزهای دیگر. چیزهای که به مراتب وضعیت بهتری در آمریکا و اروپا دارند.

دوم اینکه آقای معین انتخاب خوبی (شاید بهترین) هستند اما ایشان و تیم مدیریت ایشان چگونه میتوانند وعده ها و نظرات خویش در رابطه با آینده سیاسی و اجتماعی ایران را تضمین کنند.و ایا اگر برگ برنده خاصی در کار بود نباید آنرا در رد صلاحیتها انتخابت مجلس و یا در بررخود با روزنامه و روزنامه نگاران رو میکردند؟به نظرم گرایشهای سیاسی و اجتماعی اصلاح طلبان مورد قبول بسیاری از طبقات جامعه بخصوص بخش تحصیلکرده هست اما بسیاری نیز از اینکه وضعیت چند سال گذشته و دوره های باطل همچنان تکرار شود و از عدم موفقیت ایده سیاسی این طیف نگران هستند.

انتخاب آقای هاشمی را تنها میتوان اینگونه توجیح کرد که حداقل تمام قدرت در اختبار بخش محافظه کار و به شدت اصولگرای سیاسی قرار نخواهد گرفت و اینکه میتوان انتظار داشت که در بدنه احزاب چپ که احتمالا بخش اصلی کابینه و دولت هاشمی را تشکیل دهند افراد واقع بین بیشتری وجود دارند که شرایط فعلی جامعه را بهتر درک کرده اند.
به نظرم آقای محس رضایی یکی ار بهترین کاندیداهای این دوره هستند. کمتر کلی گویی کردند ودر حقیقت من تا حدودی معتقدم که سیاستها و ایده های اقتصادی ایشان که نسبت به بقیه کاندیداها با جزییات بیشتری بیان شده می تواند در کشور پیاده و تاثیر مثبتی همراه داشته باشد . البته متاسفانه در جنبه های سیاسی و اجتماعی حرفهای ایشان به قوت بخش اقتصادی نبوده است.

چند روزی است که در برنامه تا انتها از پروفسور مولانا دعوت کرده اند که در رابطه با انتخبات صحبت کنند. به احتمال زیاد نوشته های این استاد دانشگاه های آمریکا را در روزنامه کیهان خوانده اید .مطالب ضد آمریکایی ایشان و در دفاع از بسیاری از عملکردهای جمهوری اسلامی واقعا قابل بحث است و البته این فرد ساکن آمریکا در شرایط خاصی (از جمله در همین روزها )در ایران حاضر می شوند و ضمن انتقاد از امریکا با دید یک استاد دانشگاه امریکا از شکل انتخابات ایران در ایران دفاع میکنند. من واقعا از ایشان میخواهم که این آمریکای جهانخوار را بی خیال شوند و در این سیستمی که این چنین تاییدش میکنند فعال شوند تا ضمن اینکه دیگر به آمریکای امپریالیسم و شیطان خدمت نکرده اند با وضعیت اصلی ایران نیز آشنا شوند تا ببینیم وقتی صورت اصلاح کرده و سه تیغشان در پیشرفتهای ایشان در سیستم ایران تاثیر منفی گذاشت و وقتی با درآمد یک ایرانی زندگی کردند و یا چند مطلب انتقادی از حکومت دچار مشکلات جدی شدند چگونه از سیستم دفاع خواهند کرد.من ضمن اینکه این حرفهای این آقا در انتقاد از آمرسکا و دفاع از سیستم حکومت ایران را اصلا قبول ندارم به نظرم تعارضهای در رفتار و نوشته های ایشان هستد که جای تامل جدی دارد.

همانطور که معماریان نیز اشاره داشت بایستی در مورد سوال ونظر خواهی درباره پیراهن آستین کوتاه از فیلمهای تبلیغات دو تن از کاندیدا بیشتر فکر کرد.راستی چرا از این کاندیداها در مورد زندانی شدن برخی از روزنامه نگاران و روشنفکرات و برخورد با روزنامه ها و البته برخی از انتظارت اجتماعی مهمتر مردم سوال نشد؟ اما به هر حال خوب هست که بعد از بیست و شش سال از نظر بسیاری از آقایان پیراهن آستین کوتاه دیگر گناه نیست و البته باید ببینیم چند سال باید سپری شود تا توقعات مهم اجتماعی مردم مورد قبول آقایان قرار گیرد.

و در آخر اینکه به نظرم شرکت در انتخابات نه یک وظیفه شرعی است و نه وظیفه سیاسی و یا اجتماعی شرکت در انتخابات یک حق سیاسی و اجتماعی است ولی بایستی تاکید کرد که هر شهروندی این حق را دارد که از این حق استفاده نکند! و البته به نظرم چنین شهروندی تنها وقتی خویش به این نتیجه رسید باید چنین کند . شرکت در انتخابات به معنی آری گرفتن و یا الزاما قبول داشتن کامل فرد یا سیستمی نیز نیست. من باید از کسانی که هشت سال پیش به جای تحریم انتخابات رفتند و به آقای خاتمی رای دادند تشکر کنم.آنها با انتخاب خویش شرایط بهتری را برای نسل ما و شاید نسلهای بعدی رقم زدند.

نوشته شده توسط: در June 14, 2005 06:47 PM | سياست

Trackback Pings

براي ارسال دنبالک از لينک زير استفاده نماييد
http://itiran.net/cgi-bin/mt/itiran-tb.cgi/918

:نظرها

فکر می کنم رسیدن به حق پوشیدن لباس آستین کوتاه بعد از 26 سال روند چندان چشمگیری نباشد. به هر حال امیدوارم همه ما برای یک بار هم که شده چشمهایمان را براحتی بر روی حقایق ملموس نبدیم و هر حرف و وعده ای را بدون حتی یک لحظه تفکر نپذیریم.
آیا در وصغ کنونی جامعه تفاوتی میان زمانی که اصلاطلبان در مجلس بودند با زمان حاضر که اصولگرایان هستند احساس می کنید؟

نوشته توسط: سعید at June 15, 2005 09:48 AM

نوشتن يک نظر




اطلاعات من را حفظ کن



 

Warning: include(/home/itiran/www/links/persianads.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/001692.php on line 246

Warning: include(): Failed opening '/home/itiran/www/links/persianads.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/001692.php on line 246