« جشنواره | صفحه اول | شب به خیر آقای سعیدی * »
یکشنبه 20 بهمن 1387
درباره الی
فیلم که تمام میشود از میزان دست زدن تماشاگران میتوانی بفهمی که چقدر دوست داشتهاند. به زحمت از صندلی سینما کنده میشوند. من فرار میکنم به خیابانهای خیس و خلوت. دوست ندارم بیرون سینما بایستم، سیگاری روشن کنم و هر آنچه از فیلم دوست داشتهام را بیرون بریزم و با دیگران به اشتراک بگذارم تا احیانا به درکی بهتر از فیلم برسم. بعضی چیزها کشف نکردنشان جذابتر از کشف کردنشان است. اصلا معیار فیلم خوب برای من فیلمی است که تو را به خودت برمیگرداند. به سوالهایت. تردیدها. شکها. "درباره الی" در برانگیختن آدم موفق است. حالا وسط این تردیدهای برانگیخته شده، فهمیدن این که چه بلایی سر الی آمده چه اهمیتی دارد؟
***
شک ( جان پاتریک شانلی - 2008) از همین طیف فیلمهاست: " مسیر یافتن حقیقت از خود آن مهمتر است."
***
چگونه اصغرفرهادی اینقدر راحت قصه تعریف میکند؟ چرا لقمه را نمیچرخاند و حوصله آدم را سرنمی برد؟ چرا نمیتوان قصه فیلم را برای کسی تعریف کرد؟ چگونه شخصیتها اینقدر واقعی و امروزی به نظر میرسند؟
نوشته شده توسط: شهرام در February 8, 2009 01:37 PM | سینما
Trackback Pings
براي ارسال دنبالک از لينک زير استفاده نماييد
http://itiran.net/cgi-bin/mt/itiran-tb.cgi/1628