« May 2008 | صفحه اصلي | July 2008 »

دوشنبه 10 تیر 1387

خلق اثر مفهومی در 30 ثانیه


روح واسیلی کاندینسکی تازه می شود اگر بتواند با این نرم افزارهای جدید قلمی بر صفحه بزند. اثر هنری که مشاهده می کنید را من در کمتر از بیست ثانیه از طریق سایت bomomo کشیده ام. شما هم استعداد هنری تان را محک بزنید .

نويسنده: شهرام | 02:30 PM | متفرقه | نظرها 1 | دنبالک 0

شنبه 8 تیر 1387

لطفا مرا نشویید


عموما با جمله تاریخی " من را بشویید" پشت شیشه کثیف برخی خودروها اشنا هستید. حالا اما یک هنرمندبه نام اسکات وید پیدا شده که در صورت پیدا کردن یک شیشه کثیف سریعا آن را به یک تابلوی هنری تبدیل میکند جوری که آدم دیگر دلش نمی آید آب روی خودرو بگیرد. ما که پنج شنبه بعد از یک ماه مجبور شدیم بوم نقاشی آقای اسکات را تمیز کنیم اما شما می توانید " او را نشویید" شاید در مسیر اسکات وید یا عزیز دیگری قرار گرفت.
برخی از آثار این هنرمند گرامی را ملاحظه بفرمایید

نويسنده: شهرام | 12:08 PM | سرگرمی | نظرها 1 | دنبالک 0

جمعه 7 تیر 1387

دسته گلی به نام سینما آزادی!

نمی دانم تا حالا در صف سینمای آزادی بوده اید یا نه. ایرادات آن به عنوان یک سینمای نوساز با آن همه بوق و کرنا و مراسم افتتاحیه تعجب آور است.
سه تا سوراخ تو دیوار درست کرده اند به اسم گیشه فروش بلیط. توی این سه تا حفره برای 5 تا سالن مختلف بلیط فروخته میشه. بالای هر یک از این حفره ها سه چهار تکه کاغذ با چسب چسبونده شده که توی یکیش شماره گیشه است و دو سه تای دیگه هم اسم و سانس فیلمهایی است که از اونجا میتونید بلیطش را بخرید. از همونجا هم ملت به صورت گوسفند وار به یاد دوران صف های کوپنی باید توی صف بایستند. صف ها قاطی شد یا به هر سمتی رفت دیگه با خداست! گاه گاهی یک نفر از پرسنل سینما میاد داد میزنه این صف فلان فیلمه و اون صف دیگری.

اما اصولا از وقتی در صف می ایستید تقریبا هر دقیقه یک نفر ازت سوال میکنه آقا این صف فلان فیلمه؟ آقا برای چه سانسی توی صف هستید؟ و از این جور سوالات که همگی ناشی از اطلاع رسانی عقب مانده آنجاست.
وقتی یک کم میگذره و به نزدیکی گیشه ها میرسی نوع درخواست ها عوض میشه و این بار هر دقیقه میشنوی آقا ببخشید میشه ما رد بشیم؟ آقا شرمنده میشه راه بدین ما بریم تو؟ و از این گونه ! که نشان از طراحی فوق پیشرفته فضای بیرونی سینما است. از سایر ابعاد این طرح پیشرفته می توان به آگهی های قد و نیم قد فیلم ها اشاره کرد که مثل جنازه از پشت شیشه ها آویزانند و دریغ از چند تا استند متناسب. کلا فضای تبلیعاتی بیرون سینما حروم شده و به هیچ وجهی با سایر سینماهای درجه یک مثل سینما فرهنگ قابل قیاس نیست.
جالب تر اینجاست که ملت بعد از کلی انتظار یکهو خبر میشن که بلیط فلان فیلم تمام شده و یهو یک صف در یک صف دیگه محو میشه!
نمی شد به جای این همه مونیتور نمایشگر بی مصرف داخل ساختمان چند تا نمایشگر و کانتر بلیط و مسیر صف و برد اطلاع رسانی در فضای بیرونی نصب بشه؟
بگذریم بلیطی که می خری با همون سیستم قدیمی 50 سال پیش با خودکار شماره صندلیتو روش نوشتن و اصلا به ذهنتون هم راه ندین که بتونید با کارت اعتباری و یا سایر سیستم های دیجیتالی بلیط بخرید و یا جای صندلیتونو تعیین کنید.
داخل که میری، در و دیوارش قشنگه اما به نظرم معماری آنجا خیلی ضعیفه و امیدوارم کارشناسان در این مورد نظر بدهند البته دریغ از پیش بینی فضای لازم برای انتظار تا شروع فیلم. یک شعبه بانک در مقایسه با این سینما خیلی بیشتر به منتظرین احترام میگذاره و براشون جا در نظر میگیره. ملت باید یا روی پله و سنگ بشینند و یا الکی از این طبقه به آن طبقه بروند و با دیدن تابلو های کنترل نامحسوس با دوربین، پوز خند بزنند!
از همه با حال تر وقتی بود که داخل سینما برق رفت و چند دقیقه بعد که استرس کافی به همه وارد شد، سیستم اضطراری راه افتاد.
خلاصه صحبت زیاده. وای به روزی که سینما هم کهنه تر بشه و پله برقی ها هم از کار بیافته. همه اینها یک طرف قیمت بلیط: 2000 تومان!
اوه! گل ماجرا یادم رفت :) من فیلم انعکاس در سالن 3 را رفته بودم ، سانس ساعت 9:30 شب پنجشنبه. در طول فیلم من با صحنه عجیبی روبرو بودم و همش توی دلم میگفتم عجب مدیر صحنه و فیلم بردار نا لایقی داشته که لکه به این بزرگی رو فلان پرده یا دیوار یا مثلا آیفون که شبیه جای پنجه خاکی یا دودی یک بچه است را ندیده!!! اما متوجه شدم که این ابتکار هم از سینما آزادی است و ظاهرا لنزی که داره فیلم را روی پرده پخش میکنه ایراد داره و کثیفه.
خیلی جالب بود. توی سینما های درجه سه هم از این چیزها ندیده بودم.
دست همه دست اندرکاران به خصوص پیمانکار این سینما درد نکنه که این خاطرات زیبا را برای من ایجاد کردند.
البته ایرادات را که گفتم باید اینم بگم که سالن سینما ها خیلی خوب و استاندارد بود و بکارگیری آسانسور و پله برقی به نوعی توجه به راحتی و احترام به مشتری است و امیدوارم همه چیز به زودی خوب بشه.

نويسنده: رضا هاشمی | 09:49 PM | سینما | نظرها 11 | دنبالک 0

پنجشنبه 6 تیر 1387

تصمیم آیکان در توسعه gTLD

آیکان در جلسه اخیر خود در پاریس پیشنهادی را به تصویب رسانده که بر اساس آن از سال 2009 هر شخص یا شرکتی می تواند دامنه اینترنتی با پسوند دلخواه خود داشته باشد. مثلا بیل گیتس می تواند این دامنه را داشته باشد www.gatesl.msn یا استیو جابز www.steve.mac را فعال کند. چنین کاری باعث می شود که صدها هزار دامنه جدید اینترنتی ایجاد شود کاری که به اعتقاد برخی می تواند موجب به هم ریختن نظم کنونی اینترنت شد اما اعضای فعلی هیات مدیره آیکان اعتقاد دارند که این کار می تواند محدودیت ها و قوانین فعلی در حمایت از تعدادی از دامنه های رتبه اول (gTLD) را بسط دهد. برخی معتقدند این کار باعث اعتراض شرکت هایی می شود که نام تجاری دارند و سایر مردم می توانند از این نام های تجاری برای ساختن د امنه اینترنتی استفاده کنند. مشکلات فنی و حقوقی دیگری نیز پیش روی آیکان است با این حال به نظر می رسد که آیکان قصد دارد اسامی دامنه ها را به چند پسوند خاص محدود نکند چراکه مدیریت نهایی دامنه ها را همچنان در اختیار دارد بنابراین از حاکمیت خودش بر این عرصه چیزی کاسته نمی شود. اگر خیلی علاقه مندید و حوصله دارید ورک شاپ مربوطه در نشست آیکان در پاریس در همین زمینه را ببینید

نويسنده: شهرام | 11:08 PM | آی تی | نظرها 0 | دنبالک 0

آقای ریاضی از پاریس چه خبر؟

ظاهرا آقای عبدالمجید ریاضی معاون فناوری اطلاعات وزیر ارتباطات به همراه تعدادی از همکارانشان در نشست آیکان در پاریس به سرمی برند. عدم اعتقاد آقای ریاضی به اینترنت که دیگر به همگان ثابت شده است ( اینترنت ملی ایشان را یادتان هست؟) به سرعت بالای 56 کیلوبیت راهم که اصلا قبول ندارند. موجب سپاس است بعد از بازگشت به وطن از دستاوردهای این سفرتاریخی از کنفرانس آمریکایی آیکان در پاریس برایمان بگویند.

نويسنده: شهرام | 10:49 PM | | نظرها 2 | دنبالک 0

دوشنبه 20 خرداد 1387

راه اندازی سایت نمایشگاه " ایران، غزل بی پایان"



سایت نمایشگاه عکس " ایران، غزل بی پایان" راه اندازی شد. این نمایشگاه گروهی که شامل 43 قطعه عکس از طبیعت ایران است ،جمعه این هفته در گالری نیکول برگزار می شود.

نويسنده: شهرام | 01:42 PM | عکاسی | نظرها 1 | دنبالک 0

جمعه 17 خرداد 1387

لوس بازی های فایرفاکسی؟

من نمی فهمم چه اهمیتی داره که نام فایرفاکس 3 برای دانلود نرم افزار در یک روز در کتاب رکوردهای گینس ثبت بشه و چه اهمیتی داره که ایرانی ها برای میلیون بار باردیگر پتیشن بازی در بیارن و جمع بشن و التزام اخلاقی بدن که حتما در آن روز نرم افزار فایرفاکس را دانلود کنن؟ فرض میکنم بعضی از این وبلاگ نویس های بیکار که فکر میکنند د مثلا هر روز یک چیز جدید و خارق العاده را به خورد ملت می دهند د پشت چنین حرکتی هستند اما خب فکر که میکنم می بینم اصلا هدف این جمع کردن ها و هیاهو و ... چیز مشخص و مهمی نیست. فایرفاکس 3 که اومد هر وقت فرصت بود دانلود میکنیم و نصبش می کنیم دیگه ، این لوس بازی ها را نداره که .

بعد نوشت: مراسم جشن فایرفاکس در شهرهای مختلف ایران و حضور اقشار گسترده مردم برپا می شود ، معرکه اید به خدا :)

نويسنده: شهرام | 10:35 PM | آی تی | نظرها 18 | دنبالک 0

سه شنبه 14 خرداد 1387

داستان بی انتهای سطح سرویس

به نظر شما چه زمانی سطح سرویس خدمات اینترنتی مثل ADSL در ایران تضمین خواهد شد؟ و چه زمانی ما احساس می کنیم که محترمانه و در شان خودمان، موازن با عدالت واقعی بابت سرویسی که هزینه آن را می پردازیم، خدمات دریافت خواهیم کرد؟ و چه زمانی خواهد رسید که شرکتهایی که قارچ گونه برای پر کردن جیبشان در بازار ایران رشد کرده اند و اندک توان علمی برای پردازش مفهوم حقوق مشتریان را هنوز ندارند، دست از سر خدمات اینترنتی پر سرعت بر خواهند داشت و یا تلفن های VOIP را مدام در در و دیوار تبلیغ نخواهند کرد؟ کی شاهد خواهیم بود که با اولین تماس با امور پشتیبانی از ما بابت قطعی سرویس محترمانه معذرت خواهی کنند و برای قطعی پیش آمده، جبران خسارت مناسبی را در نظر بگیرند و آن را گردن مخابرات، وزارتخانه، کابل برگردان، مشکل سوئیچ و غیره نیندازند؟
ادامه داستان را بخوانید:

کارمندان بخش توسعه نرم افزار وب ساعت 9 صبح به محل کارشان می روند..............
ساعت 9 صبح: اینترنت شات. وصل است و کار می کند. (اسم شرکت برای حفظ آبرو قدری فیلتر شده است)
ساعت 9:30 : اینترنت گاها قطع و وصل می شود.
ساعت 10: اینترنت کاملا قطع است.
10:20 . تماس به خدمات پشتیبانی شات....حدود 7 نفر در صف انتظار. 23 دقیقه انتظار
10:45 گفتگو با پشتیبانی شات.... مودم را خاموش روشن کنید. فلان کنید. فلان را دوباره کلیک کنید. اثر نمی کند. در انتها: مشکل از مرکز مخابرات است تا دو ساعت دیگر بر طرف می شود.
حدود 3 ساعت کلیه کارمندان بیکار و مشغول گپ و گفتگو. اینترنت ابزار کار است . بدون بیل کلنگ زمین کندن میسر نیست.
ساعت 14:00 اینترنت وصل شد. سرعت ولی کند است.
ساعت 14:10: تماس با پشتیبانی شات. تنظیمات را بچه ها دارند در مرکز درست می کنند. انشاء تا بعد از ظهر درست می شود. سرعت خریداری شده شما چند بود؟
ساعت 15:00 برق قطع می شود و همه چیز می خوابد. سهمیه بندی برق تهران در راه است و گریبانگیر همه ماست.
ساعت 15:30 برق می اید و خوشحال. ولی باز اینترنت کند است.
ساعت 17:00 مجدد برق می رود..سرو صدا بالا می گیرد که هوا گرم است و برویم دیگر خانه.. کولر کار نمی کند چون برق نداریم.
ساعت 18:30 برق می آید. ولی اینترنت دوباره قطع است.
ساعت 19:00. نتیجه گرفتیم اصلا امروز برای کار کردن ساخته نشده و اگر خدا بخواهد و فردا برق نرود، ماهواره شرکت شات خراب نشود، اینترنت وصل باشد، مرکز مخابرات کابل برگردان نکند، فیبر نوری از جایی پاره نشود و ضمنا نرم افزار فیلترینگ قاطی پاتی همه جا را فیلتر نکند..در این شرایط شاید بتوانیم فردا کار کنیم.

به همین دلیل است که همه ترجیح می دهند در صنعت IT ایران میلیونها دلار سرمایه گذاری کنند..چون همه جیز برای یک شکست تلخ مهیا است و هیچ چیز هیجان انگیز تر از یک شکست ناگهانی در رقابت جهانی نیست.
به بازار اینترنت ایران خوش آمدید.

نويسنده: علیرضا کاشیان | 12:01 AM | آی تی | نظرها 3 | دنبالک 0


 

Warning: include(/home/itiran/www/links/persianads.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/2008/06/index.php on line 363

Warning: include(): Failed opening '/home/itiran/www/links/persianads.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/itiran/domains/itiran.net/public_html/archives/2008/06/index.php on line 363